W świecie gospodarki tradycyjnej, zakładającym stałą podaż surowców, zysk jednego człowieka oznaczał stratę dla drugiego. Im więcej ludzi żyło w społeczeństwie, tym więcej musiało dzielić się jednym ?ciastem\" Synonimy - produktami gospodarki.

Nic dziwnego, że pierwotne reakcje na zjawisko Imigracji znajdowały wyraz w pytaniu: ?Z jakiej racji mam dzielić się tym, co mam, z kimś innym?\". Ludzie byli wstrząśnięci szybkością, z jaką kryzys ich dosięgną!, i brakiem towarów zaspokajających ponadpodstawowe potrzeby dostępnych dotychczas na rynku; w rezultacie zaniechali wydawania pieniędzy na coś więcej niż środki konieczne do życia.

Przecież większość z nas wyrastała w poczuciu, że żyjemy w środowisku ubogim w surowce, gdzie człowiek, którego dzisiaj wykształcimy, jutro może odebrać nam pracę. Jednakże ten człowiek nie tylko nie odbierze cl jutro pracy, ale najprawdopodobniej pomoże ci ją zachować przez to, Synonimy że będzie on twoim najlepszym klientem lub dostawcą. Mimo iż dzisiaj naszemu ekonomicznemu interesowi najlepiej służy przyjęcie wspólnej odpowiedzialności za wszystkie * Trzeba zauważyć, że rodzina rolnika nie była komórką składającą się z mamy, taty l dwójki dzieci. Jaką Jest dla nas dzisiaj. Rodzice, dzieci, dziadkowie, wujowie, ciotki l kuzyni mieszkali Obniżanie cen razem i pracowali wspólnie w rodzinnym gospodarstwie. W rzeczywistości, jeśli chodzi o model wychowania dzieci, szeroko rozbudowana rodzina prawdopodobnie niewiele różniła się od wspólnoty plemiennej. Ale już na początku rewolucji przemysłowej taką dużą rodzinę stopniowo zastępowały rodziny, jakie znamy dzisiaj, składające się tylko z najbliższych. dzieci żyjące w naszym społeczeństwie, obecna struktura społeczna, która rozwinęła się z dawnej samowystarczalnej farmy rodzinnej, nie Jest przystosowana do pełnienia tych zadań. W rzeczywistości, do tego, aby asystować wszystkim dzieciom przy realizowaniu ich życiowego potencjału, bardziej nadawałby się model wychowywania dzieci ukształtowany przez wspólnotę plemienną, a powody tego są następujące. Po pierwsze, większość rodziców nie ma doświadczenia l często nie umie rozpoznać specyficznych potrzeb dziecka.